Słowo Boże na dziś

Pismo Święte na cały rok

Statystyka

519280
Dzisiaj
Wczoraj
W tym tygodniu
W poprzednim tygodniu
W tym miesiącu
W poprzednim miesiącu
Wizyt od 13.08.2013 r.
487
504
3436
3634
11053
17750
519280

Twój adres IP: 54.211.135.32
Czas: 18:12:05 21-07-2019

Pokuta

 Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy,

czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki.

Jeżeli wyznajemy nasze grzechy,

Bóg jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam

i oczyści nas z wszelkiej nieprawości.

1 J 1, 10.9

W sakramencie pokuty Bóg przebacza grzechy popełnione po chrzcie świętym.

Sakrament ten nazywany jest także:

sakramentem nawrócenia,

- spowiedzią święta,

- sakramentem pojednania.

Sakrament pokuty ustanowił Pan Jezus w dniu zmartwychwstania, gdy stanął wśród Apostołów w Wieczerniku, tchnął na nich i powiedział: "Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane" (J 20, 19-23).

Warunki dobrej spowiedzi:

 - rachunek sumienia - przypomnienie sobie wszystkich grzechów od ostatniej, dobrze odprawionej spowiedzi,

 - żal za grzechy (skrucha) - boleść duszy z powodu zranienia Boga. Bóg bez żalu nie odpuszcza żadnego grzechu. Jest najważniejszym warunkiem spowiedzi. Jeżeli źródłem żalu jest miłość do Boga, wtedy żal jest "doskonałym"; jeśli opiera się na innych motywach, wtedy nazywamy go "niedoskonałym",

 -postanowienie poprawy - postanowienie unikania wszystkich grzechów, zwłaszcza ciężkich oraz sposobności do grzechu. Postanowienie to naprawy wyrządzonego zła,

- szczera spowiedź - wyznanie wszystkich zapamiętanych od ostatniej spowiedzi grzechów przed kapłanem, (Boga nigdy nie okłamię) w celu uzyskania rozgrzeszenia,

- zadośćuczynienie - wypełnienie zadanej przez kapłana pokuty i naprawienie wszystkich szkód (w miarę możliwości) wyrządzonych przez grzech.

Grzech ciężki popełniamy wtedy gdy czyn jest:

świadomy,

- dobrowolny,

- poważny przedmiot (materia),

Gdy brakuje jednego z warunków grzechu ciężkiego to grzech jest lekki.

Spowiednikiem może być tylko kapłan, który został upoważniony przez władzę kościelną do spowiadania, może przebaczyć grzechy w imieniu Chrystusa.

Po wyznaniu grzechów z żalem, penitent otrzymuje pouczenie i pokutę, po czym kapłan udziela rozgrzeszenia, wypowiadając słowa:

"Bóg Ojciec miłosierdzia, który pojednał świat za sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju przez posługę Kościoła. I ja odpuszczam tobie grzechy w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego"

Penitent odpowiada: Amen.

Skutkami duchowymi sakramentu pokuty są:

pojednanie z Bogiem, przez które penitent odzyskał łaskę Bożą,

- pojednanie z Kościołem,

- darowanie kary wiecznej, związanej z grzechami śmiertelnymi,

- darowanie, przynajmniej częściowe, kar doczesnych, będących skutkiem grzechów,

- pokój i pogoda sumienia oraz pociecha duchowa,

- wzrost sił duchowych do walki ze złem.

Indywidualna i kompletna spowiedź z grzechów ciężkich oraz rozgrzeszenie, stanowią jedyny zwyczajny sposób pojednania się z Bogiem i Kościołem.

Drogę powrotu do Boga nazywamy nawróceniem się od popełnionych grzechów oraz mocne postanowienie poprawy na przyszłość. Źródłem nawrócenia jest nadzieja na miłosierdzie Boże.

Formuła spowiedzi

Penitent: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

Kapłan: Na wieki wieków. Amen.

Penitent: Kilka słów o sobie np. Jestem uczniem; studentem; żoną; mężem, matką..., ostatni raz u spowiedzi byłem/am ..., zadaną pokutę odmówiłem/am ..., obraziłem/am Pana Boga następującymi grzechami ... (wymieniamy grzechy, względem Boga, bliźniego i samego siebie)... Więcej grzechów nie pamiętam, serdecznie za nie żałują, a ciebie ojcze proszę o pokutę i rozgrzeszenie.

Kapłan: Zadaje pokutę, po czym odmawia formułę rozgrzeszenia: "Bóg Ojciec miłosierdzia, który pojednał świat za sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju przez posługę Kościoła. I ja odpuszczam tobie grzechy w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego"

Penitent w tym czasie uderza się w piersi i mówi: Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu 3x.

Kapłan: Idź w pokoju Chrystusa.

Penitent: Bogu niech będą dzięki.

Odpust

Odpust jest to całkowite lub częściowe darowanie przez Boga kar doczesnych będących skutkiem grzechów.

Aby zyskać odpust zupełny trzeba:

być w stanie łaski Bożej (uświęcającej),

przyjąć Komunię świętą,

pomodlić się w intencji papieża,

wyzbyć się wszelkiego przywiązania do grzechów.

Objawienie Boże poucza nas, że grzechy pociągają za sobą kary, a gładzone są przez cierpienie, trudy życia czy też przez śmierć (por. Rdz 3,16-19; Rz 2,9). Chrześcijanin popełniający grzech otrzymuje w sakramencie pokuty odpuszczenie winy, natomiast pozostaje jeszcze tzw. kara doczesna. Darowanie kary doczesnej określa się terminem "odpust", którego uzyskanie zakłada szczerą wewnętrzną przemianę oraz wypełnienie przepisanych uczynków.

Odpust jest cząstkowy lub zupełny, w zależności od tego, czy uwalnia od kary doczesnej w części lub całości. Wierny może uzyskiwać odpust cząstkowy lub zupełny tylko za siebie lub ofiarować go za zmarłego, ale za nikogo z żyjących, ponieważ każdy człowiek sam jest w stanie dokonać przemiany swojego życia i wypełnić wymagane do otrzymania odpustu warunki. Odpust zupełny można uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia, poza pozostającymi w obliczu śmierci, natomiast odpusty cząstkowe można uzyskiwać w ciągu jednego dnia wielokrotnie.

Do uzyskania odpustu zupełnego wymagane są trzy warunki:

spowiedź sakramentalna,

komunia św.,

modlitwa w intencji Papieża.

Chodzi tu o intencję, jaką Ojciec Św. wyznacza na każdy miesiąc, a nie w intencji osoby Papieża. Wystarczy odmówić "Ojcze nasz" i "Zdrowaś Maryjo".